Author: Magic Anes

Σοβαρά προβλήματα και καθυστερήσεις καταγράφονται από τις 04:50 τα ξημερώματα στο σιδηροδρομικό δίκτυο, καθώς διακόπηκε η κυκλοφορία των συρμών και η ηλεκτροδότηση στο τμήμα μεταξύ Θεσσαλονίκης και Λιτοχώρου. Η διακοπή πραγματοποιήθηκε κατόπιν εντολής της Πυροσβεστικής και του ΟΣΕ, εξαιτίας πυρκαγιάς που εκδηλώθηκε κοντά στις γραμμές.

Το συμβάν έχει προκαλέσει αλυσιδωτές επιπτώσεις στα δρομολόγια, με ακινητοποιήσεις αμαξοστοιχιών και τροποποιήσεις στις διαδρομές, επηρεάζοντας κυρίως τον Προαστιακό Σιδηρόδρομο Θεσσαλονίκης αλλά και τον κεντρικό σιδηροδρομικό άξονα προς Αθήνα.

Ποια δρομολόγια επηρεάζονται και πού βρίσκονται οι συρμοί
Σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση της Hellenic Train, η κατάσταση στις γραμμές διαμορφώνεται ως εξής:

• Αμαξοστοιχία 1590 (Λάρισα – Θεσσαλονίκη): Παραμένει ακινητοποιημένη στον σταθμό του Λιτοχώρου.
• Αμαξοστοιχία 1591 (Θεσσαλονίκη – Λάρισα): Παραμένει καθηλωμένη στον σταθμό της Θεσσαλονίκης.
• Αμαξοστοιχία 1592 (Λάρισα – Θεσσαλονίκη): Παραμένει καθηλωμένη στον σταθμό της Λάρισας.
• Αμαξοστοιχία IC51 (Θεσσαλονίκη – Αθήνα): Το δρομολόγιο, στο οποίο επιβαίνουν 200 άτομα, δεν θα διεξαχθεί με τρένο. Οι επιβάτες θα εξυπηρετηθούν με λεωφορεία που επιστρατεύει η εταιρεία.

Επιστράτευση λεωφορείων για το επιβατικό κοινό
Για την αντιμετώπιση των προβλημάτων και τη μετακίνηση των επιβατών, η Hellenic Train προχωρά σε υποκατάσταση των επηρεαζόμενων σιδηροδρομικών τμημάτων με λεωφορεία.

Η εταιρεία ξεκαθάρισε ότι βρίσκεται σε συνεχή συντονισμό με τον Διαχειριστή Υποδομής ΟΣΕ και τις αρμόδιες αρχές, με στόχο την ταχύτερη δυνατή αποκατάσταση της ηλεκτροδότησης και της κυκλοφορίας των τρένων. Οι επιβάτες αναμένουν νεότερη ενημέρωση για την πορεία της κατάστασης.

Source: Οδηγός Πιερίας

Εφημερεύοντα Φαρμακεία στην Πιερία

ΚΑΤΕΡΙΝΗ

Από 8.00 ΕΩΣ 8.00

ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΧΡΗΣΤΟΣ
ΔΟΡΥΛΑΙΟΥ 8
ΚΑΤΕΡΙΝΗ
2351046430

ΛΙΤΟΧΩΡΟ

ΙΕΡΕΜΙΑΔΟΥ ΣΟΦΙΑ
ΒΑΣ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ 56
ΛΙΤΟΧΩΡΟ
2352301789, 6948530141

ΑΙΓΙΝΙΟ

ΑΥΛΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ 1
ΑΙΓΙΝΙΟ
2353022219

ΚΟΡΙΝΟΣ

ΤΟΠΑΛΙΔΟΥ ΜΑΡΙΑ
ΒΑΣ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ 43
ΚΟΡΙΝΟΣ
2351042303

ΚΟΛΙΝΔΡΟΣ

ΜΑΚΡΙΔΟΥ ΣΟΦΙΑ
ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ & ΠΑΥΣΙΛΙΠΟΥ
ΚΟΛΙΝΔΡΟΣ
2353031937

ΛΕΠΤΟΚΑΡΥΑ

ΦΩΤΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
ΒΑΣ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ 20
ΛΕΠΤΟΚΑΡΥΑ
2352031352

ΠΛΑΤΑΜΩΝΑΣ

ΝΑΝΟΥ ΑΝΔΡΙΑΝΗ
ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ 20
ΠΛΑΤΑΜΩΝΑΣ
2352041055

Διευκρινίζεται ότι το εφημερεύον φαρμακείο:
Δικαιούται μεσημβρινή διακοπή
Δεν διανυκτερεύει με παρόντα τον φαρμακοποιό εντός του φαρμακείου
Κατά τις Κυριακές και τις Αργίες λειτουργεί κανονικά από τις 9:00 έως τις 13:00
Κατά τη διάρκεια των (1) και (2), καθώς επίσης και τις λοιπές ώρες του ωραρίου εφημερίας του τις Κυριακές και τις Αργίες ο εφημερεύων φαρμακοποιός αναρτά το ονοματεπώνυμό του, το τηλέφωνο επικοινωνίας του και τη διεύθυνση κατοικίας του στην πρόσοψη του φαρμακείου και εξυπηρετεί το κοινό εφόσον δεχτεί τηλεφωνικό κάλεσμα.

Source: Οδηγός Πιερίας

Σαν Σήμερα

Όσα έγιναν σαν σήμερα στην Ελλάδα και τον κόσμο

Σαν Σήμερα: Στις 12 Ιουλίου 1912, στο Διακοφτό της Αχαΐας, γεννήθηκε ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, ένας από τους πιο αγαπητούς και ταλαντούχους ηθοποιούς της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου και θεάτρου. Γνωστός ως «κυρ Γιώργης» και «Νιόνιος», ο Παπαγιαννόπουλος κατάφερε να κλέψει τις καρδιές των θεατών με την αβίαστη και ανεπιτήδευτη αμεσότητα των ερμηνειών του.

Από νεαρή ηλικία, ο Παπαγιαννόπουλος ήξερε ότι ήθελε να γίνει ηθοποιός, παρά τις αντιδράσεις της οικογένειάς του. Με την αποφασιστικότητα και το ταλέντο του, κατάφερε να αποφοιτήσει από τη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 1938. Η καριέρα του διακόπηκε από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατά τη διάρκεια του οποίου πολέμησε στην πρώτη γραμμή.

927: Μετά από μία μακρά διαδικασία προσαρτήσεων, ιδρύεται το Βασίλειο της Αγγλίας από τον βασιλιά Έθελσταν.

1191: Η φρουρά του Σαλαντίν παραδίδεται στο Φίλιππο Β’ της Γαλλίας, τερματίζοντας την πολιορκία της Άκρας.

1470: Οι Οθωμανοί καταλαμβάνουν την κατεχόμενη από τους Ενετούς Χαλκίδα και προβαίνουν σε άγριες σφαγές των Χριστιανών.

1789: Σε απάντηση στην απόλυση του Γάλλου υπουργού Οικονομικών, Ζακ Νεκέρ, ο ριζοσπαστικός δημοσιογράφος, Καμίγ Ντεμουλέν, δίνει μία ομιλία η οποία έχει ως αποτέλεσμα την άλωση της Βαστίλης δύο ημέρες αργότερα.

1804: Ο πρώην υπουργός Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών, Αλεξάντερ Χάμιλτον, πεθαίνει μία μέρα μετά τον πυροβολισμό που δέχθηκε σε μονομαχία.

1806: Δεκαέξι γερμανικά αυτοκρατορικά κρατίδια εγκαταλείπουν την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και σχηματίζουν τη Συνομοσπονδία του Ρήνου.

1836: Ανεβαίνει η πρώτη θεατρική παράσταση στην Αθήνα, μια κωμωδία του Μολιέρου.

1827: Ο τσάρος Νικόλαος Α’ αποδέχεται την παραίτηση του Ιωάννη Καποδίστρια από τη θέση του υπουργού Εξωτερικών της Ρωσίας, προκειμένου εκείνος να αναλάβει κυβερνήτης της Ελλάδας.

1843: Με Βασιλικό Διάταγμα παρέχεται το δικαίωμα εκδόσεως τραπεζογραμματίων στην Εθνική Τράπεζα.

1862: Το Αμερικανικό Κογκρέσο καθιερώνει το Μετάλλιο της Τιμής, την ύψιστη στρατιωτική παρασημοφόρηση στις ΗΠΑ.

1906: Ο Άλφρεντ Ντρέιφους, Γάλλος αξιωματικός πυροβολικού, ο οποίος έχει κατηγορηθεί άδικα για προδοσία, παίρνει χάρη και επιστρέφει στο σύνταγμά του με τον βαθμό του. Προηγήθηκε αναψηλάφηση της υπόθεσης, μετά το δριμύ «κατηγορώ» του Εμίλ Ζολά εναντίον του στρατιωτικού κατεστημένου.

1913: Αγήματα του Ελληνικού Στόλου υπό τον πλοίαρχο Γκίνη, απελευθερώνουν την Αλεξανδρούπολη. Ο Ελληνικός Στρατός (VIII Μεραρχία) απελευθερώνει την Ξάνθη.

1920: Ο Ελληνικός Στρατός (3/40 Σύνταγμα Ευζώνων) απελευθερώνει την Αδριανούπολη.

1920: Υπογράφεται συνθήκη ειρήνης, με την οποία η Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία αναγνωρίζει την ανεξαρτησία της Λιθουανίας.

1930: Έλληνες εργαζόμενοι διαμαρτύρονται για την ανεργία. Η μεγάλη οικονομική κρίση του 1929 είχε ως αποτέλεσμα την εκρηκτική αύξηση της ανεργίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Από την επόμενη χρονιά αρχίζουν να κλείνουν επιχειρήσεις, η βιομηχανική παραγωγή και η οικοδομική δραστηριότητα μειώνονται, ενώ την ίδια στιγμή πολλά εργοστάσια λειτουργούν μόνο για κάποιους μήνες τον χρόνο. Δεν είναι μόνο η μείωση της εργασίας, τα χαμηλά μεροκάματα και η έλλειψη οποιασδήποτε πρόνοιας για τους ανέργους από την πλευρά του Κράτους, αλλά η ανέχεια και το επιτακτικό ζήτημα επιβίωσης πυροδοτούν εκρηκτικές καταστάσεις, με μεγάλες απεργίες να ξεκινούν, με τον κόσμο να ζητά την εξασφάλιση θέσεων εργασίας και τη χορήγηση επιδομάτων ανεργίας.

1942: Οι Ιάπωνες εισβάλουν στη Νέα Γουινέα.

1943: Οι σοβιετικές και οι ναζιστικές δυνάμεις εμπλέκονται σε μία από τις μεγαλύτερες αρματομαχίες όλων των εποχών, στη Μάχη της Πρόχοροφκα.

1944: Αρχίζει η μάχη της Αμφιλοχίας μεταξύ του ΕΛΑΣ και ναζιστικών δυνάμεων.

1948: Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, Νταβίντ Μπεν Γκουριόν, διατάσσει την απέλαση των Παλαιστινίων από τη Λοντ και τη Ράμλα.

1955: Φτάνουν στη Νέα Υόρκη οι πρώτοι 1.245 Ευρωπαίοι μετανάστες βάσει του νόμου περί μετανάστευσης του 1953.

1962: Οι Rolling Stones δίνουν την πρώτη τους συναυλία, στο Marquee Club του Λονδίνου.

1967: Το καθεστώς της 21ης Απριλίου αφαιρεί την ελληνική ιθαγένεια από 480 Έλληνες πολίτες. Μεταξύ αυτών βρίσκεται η Μελίνα Μερκούρη, καθώς και άλλοι επτά Έλληνες της διασποράς για την αντιδικτατορική τους δράση.

1975: Το κράτος του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε κηρύσσει την ανεξαρτησία του.

1976: Διεξάγεται στο κλειστό της Γλυφάδας ο πρώτος τελικός του Κυπέλλου Ελλάδας στο μπάσκετ Ανδρών. Το κατακτά o Ολυμπιακός, που νικά την ΑΕΚ με 81-69.

1979: Λήγει η μεγάλης διάρκειας απεργία των Ελλήνων τραπεζοϋπαλλήλων, με επιστράτευση των απεργών.

1979: Το κράτος του Κιριμπάτι κηρύσσει την ανεξαρτησία του.

1990: Ο Ανδρέας Παπανδρέου καλείται σε ανάκριση για την Τράπεζα Κρήτης.

1991: Η Ελλάδα κατακτά το χρυσό μετάλλιο στο ποδόσφαιρο Ανδρών στους Μεσογειακούς Αγώνες, νικώντας την Τουρκία με 3-1 στο ΟΑΚΑ.

1993: Ξεκινά τη λειτουργία του το Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο στην Αθήνα.

1993: Στη Ρωσία, ψηφίζεται νέο Σύνταγμα το οποίο αντικαθιστά το παλιό που ισχύει από την περίοδο του Μπρέζνιεφ.

1993: Θαλάσσιο κύμα που θα προκαλέσει ένας σεισμός μεγέθους 7,8 Ρίχτερ στην ακτή Χοκάιντο της Ιαπωνίας θα προκαλέσει το θάνατο 202 ατόμων στο μικρό νησί Οκουσίρι.

1994: Ο Παλαιστίνιος ηγέτης, Γιάσερ Αραφάτ, εγκαθίσταται στη Λωρίδα της Γάζας μετά από 27 χρόνια.

1997: Ομάδα εμπειρογνωμόνων στη Βολιβία ανακοινώνει επίσημα ότι ανακαλύφθηκαν τα οστά του Τσε Γκεβάρα σε ομαδικό τάφο της Βαλιεγράντε.

1998: Η εθνική Γαλλίας κερδίζει στον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου τη Βραζιλία με 3-0 και κατακτά το Μουντιάλ για πρώτη φορά στην ιστορία της. Τα γκολ των «τρικολόρ» σημειώνουν οι Ζιντάν (27′, 45+1′) και Πετί (90+3′).

1999: Ο Γκι Φερχόφστατ διορίζεται πρωθυπουργός του Βελγίου.

2004: Καθιερώνεται η σημαία του Μαυροβουνίου από το Κοινοβούλιο της χώρας.

2005: Ο Αλβέρτος Β’ αναλαμβάνει αρχηγός του Πριγκιπάτου του Μονακό.

2006: Στον Πόλεμο του Λιβάνου, η Χεζμπολάχ ξεκινά την επιχείρηση «Αληθινή Υπόσχεση».

2009: Ο Ντενί Σασού Νγκουέσσο κερδίζει τις εκλογές που διεξάγονται στη Δημοκρατία του Κονγκό και εκλέγεται και πάλι πρόεδρος της χώρας.

2009: Η Ντάλια Γκριμπαουσκάιτε αναλαμβάνει πρόεδρος της Λιθουανίας και γίνεται έτσι η πρώτη γυναίκα που αναλαμβάνει το συγκεκριμένο αξίωμα στη χώρα.

Γεννήσεις

1573 – Πιέτρο Καρέρα, Ιταλός σκακιστής

1813 – Κλοντ Μπερνάρ, Γάλλος φυσιολόγος

1817 – Χένρι Ντέιβιντ Θόρo, Αμερικανός φιλόσοφος και συγγραφέας

1824 – Εζέν Μπουντέν, Γάλλος ζωγράφος

1864 – Θωμάς Οικονόμου, Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης

1870 – Λουδοβίκος Β’, πρίγκιπας του Μονακό

1884 – Αμεντέο Μοντιλιάνι, Ιταλός ζωγράφος και γλύπτης

1895 – Ρίτσαρντ Μπάκμινστερ Φούλερ, Αμερικανός αρχιτέκτονας, μηχανικός και συγγραφέας

1904 – Πάμπλο Νερούδα, Χιλιανός ποιητής

1912 – Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Έλληνας ηθοποιός

1913 – Γουίλις Γιουτζίν Λαμπ, Αμερικανός φυσικός

1922 – Μάικλ Βέντρις, Άγγλος γλωσσολόγος και αρχιτέκτονας

1924 – Φαίδων Ματθαίου, Έλληνας καλαθοσφαιριστής και προπονητής

1928 – Αναστάσιος Βερνάρδος, Έλληνας νομικός και φιλόσοφος

1931 – Αλέξανδρος Παπαδόγγονας, Έλληνας πολιτικός

1937 – Μπιλ Κόσμπι, Αμερικανός ηθοποιός

1940 – Χρήστος Ζαντέρογλου, Έλληνας ποδοσφαιριστής

1940 – Ζίγκφριντ Μέλτζικ, Γερμανός ποδοσφαιριστής και προπονητής

1946 – Ρόμπερτ Φισκ, Άγγλος δημοσιογράφος

1957 – Ρίτσαρντ Ντάγκλας Χάσμπαντ, Αμερικανός αστροναύτης

1967 – Τζον Πετρούτσι, Αμερικανός κιθαρίστας

1969 – Τζίμι Όλιβερ, Αμερικανός καλαθοσφαιριστής

1974 – Στέλιος Γιαννακόπουλος, Έλληνας ποδοσφαιριστής

1974 – Σάρον ντεν Άντελ, Ολλανδή τραγουδίστρια

1977 – Μπροκ Λέσναρ, Αμερικανός παλαιστής

1977 – Μάρκο Σίλβα, Πορτογάλος προπονητής

1979 – Νίκος Λαζαρίδης, Έλληνας ποδοσφαιριστής

1979 – Νίκος Μπάρλος, Έλληνας καλαθοσφαιριστής

1984 – Σάμι Ζέιν, Καναδός παλαιστής

1985 – Νατάσα Πόλι, Ρωσίδα μοντέλο

1991 – Χάμες Ροντρίγες, Κολομβιανός ποδοσφαιριστής

1997 – Μαλάλα Γιουσαφζάι, Πακιστανή ακτιβίστρια

Θάνατοι

807 – Ροβέρτος Β’, κόμης του Εσμπαί

1067 – Ιωάννης Κομνηνός, Βυζαντινός αξιωματούχος

1291 – Χέρμαν Ζ’, μάργραβος του Μπάντεν-Μπάντεν

1545 – Μαρία Μανουέλα της Πορτογαλίας

1712 – Ρίτσαρντ Κρόμγουελ, Άγγλος πολιτικός

1773 – Γιόχαν Γιόακιμ Κβαντς, Γερμανός φλαουτίστας και συνθέτης

1804 – Αλεξάντερ Χάμιλτον, Αμερικανός πολιτικός

1856 – Χρήστος Νταβέλης, Έλληνας ληστής

1889 – Πατριάρχης Αλεξανδρείας Καλλίνικος

1913 – Ιωάννης Βελισσαρίου, Έλληνας στρατιωτικός

1921 – Γκαμπριέλ Λιπμάν, Γάλλος φυσικός

1922 – Τζον Μόρεσμπι, Άγγλος ναυτικός

1945 – Βόλφραμ φον Ρίχτχοφεν, Γερμανός στρατάρχης

1953 – Κώστας Ουράνης, Έλληνας συγγραφέας

1960 – Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, Έλληνας πολιτικός

1976 – Τζέιμς Γιονγκ Χάου, Κινέζος κινηματογραφιστής

1979 – Μίνι Ράιπερτον, Αμερικανίδα τραγουδίστρια

1983 – Ιωάννης Τσιμπούκης, Έλληνας πολιτικός

1989 – Βόλφγκανκ, πρίγκιπας της Έσσης

1989 – Κωνσταντίνος Παπακωνσταντίνου, Έλληνας πολιτικός

1994 – Αρσένιος Εζνεπίδης (άγιος Παΐσιος), Έλληνας μοναχός

1994 – Ιωάννης Σεργάκης, Έλληνας πολιτικός

2002 – Ετζέ Αϊχάν, Τούρκος ποιητής

2007 – Νίκος Σερέτης, Έλληνας καλαθοσφαιριστής

2008 – Δανιήλ Παναγόπουλος, Έλληνας εικαστικός

2016 – Δημήτρης Μαρωνίτης, Έλληνας φιλόλογος

2016 – Γκόραν Χάτζιτς, Σέρβος πολιτικός

πηγή

Source: Οδηγός Πιερίας

Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Ημερομηνία Εορτής: 12/07/2026
Τύπος εορτής: Σταθερή. Εορτάζει στις 12 Ιουλίου εκάστου έτους.

Ο Όσιος πατήρ Παΐσιος ο Αγιορείτης γεννήθηκε από ευλαβείς γονείς, τον Πρόδρομο και την Ευλαμπία Ενζεπίδη, στα Φάρασα της Καππαδοκίας στις 25 Ιουλίου του 1924 μ.Χ., λίγες μέρες πριν από τη φυγή των Φαρασιωτών από την πατρώα γη για την Ελλάδα. Στη βάπτισή του, ο Όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης (βλέπε 10 Νοεμβρίου), ο πλήρης ημερών και αγιότητος βίου κοσμούμενος ιερέας των Φαράσων, τον ονόμασε Αρσένιο, «για να τον αφήσει καλόγερο στο πόδι του», όπως χαρακτηριστικά είπε.

Στην Ελλάδα, η οικογένεια του μικρού Αρσενίου εγκαταστάθηκε στην Κόνιτσα της Ηπείρου, όπου ο ίδιος πέρασε τα παιδικά και νεανικά του χρόνια. Γαλουχούμενος με τις διηγήσεις για το θαυμαστό βίο του Αγίου Αρσενίου, έλεγε ότι θα γίνει μοναχός από την ηλικία των 5 ετών! Και αφού έμαθε να διαβάζει, αγαπημένη του ασχολία υπήρξε η ανἀγνωση των βίων των Αγίων, των οποίων εμιμείτο τους ασκητικούς αγώνες με θερμό ζήλο.

Μετά από τις εγκύκλιες σπουδές του δε θέλησε να συνεχίσει στα γράμματα, αλλά προτίμησε να μιμηθεί το Χριστό και μαθήτευσε στην τέχνη του ξυλουργού, την οποία άσκησε με επιμέλεια και δεξιοσύνη. Στην ηλικία των 15 ετών αξιώθηκε της θέας του Κυρίου, για ένα μόνο φιλότιμο λογισμό, μέσω του οποίου απέκρουσε μία δαιμονική προσβολή του πειρασμού της απιστίας. Από τότε φούντωσε μέσα του ακόμη περισσότερο η φλόγα της αγάπης του Θεού και ο πόθος για τη μοναχική ζωή.

Ακολούθησαν καιροί ταραχής και αναστάτωσης για την Ελλάδα, λόγω της ξένης Κατοχής και του εμφυλίου πολέμου. Ο Όσιος όμως, τόσο ως πολίτης όσο και ως στρατιώτης κατά τη θητεία του (1945 – 1949 μ.Χ.), επέδειξε απαράμιλλο θάρρος και αυτοθυσία. Ήταν πρόθυμος να δώσει κάθε στιγμή και τη ζωή του ακόμα για τη σωτηρία των άλλων. Ευρισκόμενος μάλιστα συχνά μέσα στον καταιγισμό των φονικών πυρών, συνέβη να σώσει με τις θερμές προσευχές του πολλούς στρατιώτες, αλλά να σωθεί και ο ίδιος με τρόπο θαυμαστό.

Επειδή το μεγαλύτερο διάστημα της στρατιωτικής του θητείας το υπηρέτησε με την ειδικότητα του ασυρματιστή, πολλές εκδόσεις αφιερωμένες στη ζωή του Οσίου τον αναφέρουν ως «Ασυρματιστή του Θεού». Μάλιστα, ο Όσιος φέροντας ως παράδειγμα την ειδικότητά του στον στρατό, απάντησε σε κάποιον που αμφισβητούσε τη χρησιμότητα της μοναχικής ζωής ότι οι μοναχοί είναι «ασυρματιστές του Θεού», εννοώντας την θερμή τους προσευχή και την έγνοια τους για την υπόλοιπη ανθρωπότητα.

Ύστερα και από αυτές τις περιπέτειες, θέλησε να καταταγεί στο αγγελικό τάγμα των μοναχών, με τα φτερά που δίνει ο θείος έρωτας. Έτσι, μετέβη στο Άγιον Όρος, αναζητώντας έναν οδηγό για τη ζωή της κατά Θεόν ησυχίας. Δεν κατάφερε όμως να εκπληρώσει αμέσως τον πόθο του. Παράλληλα, οι δικοί του βρέθηκαν την ίδια περίοδο σε μεγάλη οικονομική δυσκολία, οπότε τον κάλεσαν να τους βοηθήσει. Έτσι, επέστρεψε στην Κόνιτσα και εργάστηκε ως μαραγκός. Μετά από 3 χρόνια όμως (1953 μ.Χ.), σε ηλικία 29 ετών πλέον, εγκατέλειψε τα πράγματα του κόσμου και επέστρεψε στην Αθωνική Πολιτεία.

Αφού περιήλθε σκήτες και καλύβες, ακολούθησε τελικά τη συμβουλή ενός σεβάσμιου γέροντα και εντάχθηκε στην αδελφότητα της Ιερά Μονή Εσφιγμένου, γνωστής τότε για την αυστηρή της τάξη. Εκεί έζησε μέσα στην ολοτελή υπακοή και επιδόθηκε σε υπέρμετρη άσκηση, υπερβάλλοντας σε κόπους για χάρη του Χριστού και των αδελφών του. Έτσι, στις 27 Μαρτίου 1954 μ.Χ. εκάρη μοναχός. Έλαβε ρασοευχή και το όνομα Αβέρκιος. Έχοντας όμως άσβεστο μέσα του τον πόθο για τον ησύχιο και απράγμονα βίο, πήρε την ευλογία του Ηγουμένου και πήγε να μονάσει στην Ιερά Μονή Φιλοθέου, που ήταν τότε σε κατάσταση ιδιόρρυθμη. Εκεί προετοιμάστηκε για τη ζωή του ερημίτη, κάτω από την καθοδήγηση ενός διακριτικού και σοφού γέροντα, του γέροντα Συμεών. Στις 12 Μαρτίου 1956 μ.Χ., εκάρη μικρόσχημος μοναχός και έλαβε το όνομα «Παΐσιος», χάρη στο Μητροπολίτη Καισαρείας Παΐσιο τον β΄, ο οποίος ήταν και συμπατριώτης του.

Τον Αύγουστο του 1958 μ.Χ., υπακούοντας σε θεία βουλή, δεν εγκαταστάθηκε στην έρημο, για την οποία προετοιμαζόταν, αλλά στην κατεστραμμένη Ιερά Μονή της Παναγίας του Στομίου, που βρίσκεται κοντά στην Κόνιτσα. Σε αυτήν έζησε 4 χρόνια, ζώντας ισάγγελο βίο, παλεύοντας με τους πειρασμούς, ευεργετώντας τους ανθρώπους της περιοχής, σώζοντας πολλούς από τις διδασκαλίες των προτεσταντικών ομάδων που δρούσαν εκεί, και ανακαινίζοντας με πολύ μόχθο το Μοναστήρι.

Τo 1962 μ.Χ., όταν και ολοκληρώθηκε το έργο της ανακαίνισης και ο κίνδυνος από τις ετερόδοξες ομάδες εξέλιπε, ο Όσιος παρακαλούσε μέσα στους πειρασμούς, που καθημερινά τον πολιορκούσαν, θερμά το Θεό να του δείξει το δρόμο που έπρεπε να ακολουθήσει. Έτσι, δέχθηκε ως θεόσταλτη την πρόσκληση κάποιου ιεροδιακόνου να τον συνοδεύσει στο θεοβάδιστο Όρος του Σινά. Πάνω σε κείνον τον άνυδρο και ξερό τόπο, στο κελί των Αγίων Γαλακτίωνος και Επιστήμης, έζησε επιτέλους αυτό που χρόνια ποθούσε, την προς Θεόν μόνωση.

Αγωνιζόμενος με πολλή ταπείνωση, διαρκή νηστεία, ακατάπαυστη αγρυπνία και αδιάλειπτη προσευχή, κατάφερε να υπερνικήσει τις παγίδες του μισόκαλου εχθρού και να απολαύσει την ένωση με το Θεό. Γεμάτος από τη χάρη της θείας παρακλήσεως, απολάμβανε την κατά Θεόν ευφρόσυνη μέσα στο καμίνι της απαράκλητης ερήμου. Έγινε μάλιστα ιδιαίτερα αγαπητός στους Βεδουίνους, δίνοντάς τους τρόφιμα με χρήματα από την πώληση στους προσκυνητές ξύλινων σταυρών που έφτιαχνε ο ίδιος.

Δεν θα υπήρχε, έτσι, κανένας λόγος να εγκαταλείψει το στάδιο εκείνο της αρετής, εάν – φεύ! – δεν ενέσκηπτε η σωματική ασθένεια από το τραχύ κλίμα, η οποία τον ανάγκασε να επιστρέψει στην κατά σάρκα πατρίδα του. Επανερχόμενος στο Άγιον Όρος το 1964 μ.Χ., δεν ελάττωσε το πλήθος των ασκητικών αγώνων του, παρά την καταβολή του σώματος, καθώς στο πνεύμα διατηρούσε την πρότερη ζέση του. Ζώντας λοιπόν ως ξένος και παρεπίδημος στη γη, έφτασε να γίνει πολίτης του ουρανού.

Έχοντας, συνεπώς, την πράξη ως την «επίβασιν» της θεωρίας, έφτασε σε υψηλά μέτρα και έγινε κοινωνός θείων μυστηρίων. Εντρύφησε έτσι και στην ωραιότητα του Κυρίου, ενώ επιπλέον έτυχε και της Θεομητορικής ευλογίας. Συνομίλησε με αγίους που εμφανίστηκαν μπροστά του, βίωσε την όραση του Άγγελου Φύλακά του, άκουσε αγγελικούς ύμνους και καταυγάσθηκε από το ουράνιο φως.

Το 1966 μ.Χ. ασθένησε σοβαρά και εισήχθη στο Κέντρο Νοσημάτων Θώρακος Βορείου Ελλάδας (Νοσοκομείο Παπανικολάου). Υποβλήθηκε σε εγχείρηση, με αποτέλεσμα μερική αφαίρεση των πνευμόνων. Στο διάστημα μέχρι να αναρρώσει και να επιστρέψει στο Άγιον Όρος φιλοξενήθηκε στο Ιερό Ησυχαστήριο Αγίου Ιωάννου του Ευαγγελιστού στη Σουρωτή. Επέστρεψε στο Άγιον Όρος μετά την ανάρρωσή του και το 1967 μ.Χ. μετακινήθηκε στα Κατουνάκια και συγκεκριμένα στο Λαυρεώτικο κελί του Υπατίου (Βλάχικα).

Στις 12 Αυγούστου 1968 μ.Χ. ο Όσιος Παΐσιος, εισήλθε στην Ιερά Μονή Σταυρονικήτα και μόνασε στο κελί του Τιμίου Σταυρού.

Το 1979 μ.Χ. αφήνει τον Τίμιο Σταυρό και αναζητώντας κελί πηγαίνει στην εγκαταλελειμμένη «Παναγούδα». Εκεί ο Όσιος εργάστηκε σκληρά για να δημιουργήσει ένα κελί με «ομόλογο», όπου και έμεινε μέχρι και το τέλος τη ζωής του. Από την εποχή που εγκαταστάθηκε στην Παναγούδα πλήθος λαού τον επισκεπτόταν. Ήταν μάλιστα τόσο το πλήθος ώστε να υπάρχουν και ειδικές σημάνσεις που επεσήμαναν τον δρόμο προς το κελί του, ώστε να μην ενοχλούν οι επισκέπτες τους υπολοίπους μοναχούς. Επίσης δεχόταν πάρα πολλές επιστολές. Όπως έλεγε ο Όσιος στενοχωρείτο πολύ, γιατί από τις επιστολές μάθαινε μόνο για διαζύγια και ασθένειες ψυχικές ή σωματικές. Παρά το βεβαρημένο πρόγραμμά του, συνέχιζε την έντονη ασκητική ζωή, σε σημείο να ξεκουράζεται ελάχιστα, 2 με 3 ώρες την ημέρα. Εξακολούθησε όμως να δέχεται και να προσπαθεί να βοηθήσει τους επισκέπτες. Συνήθιζε επίσης να φτιάχνει «σταμπωτά» εικονάκια τα οποία χάριζε στους επισκέπτες σαν ευλογία.

Σε όλη αυτήν την καθημερινή κούραση του Οσίου Παϊσίου έρχονται να προστεθούν και τα προβλήματα υγείας που τον ταλαιπωρούσαν. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του οι πόνοι από τις διάφορες αρρώστιες όπως κολίτιδα, η οποία του άφησε μόνιμα δυσπεπτικά, βουβωνοκήλη και κυρίως από τον καρκίνο που του είχε διαγνωσθεί, γίνονταν όλο και περισσότεροι. Παρ’ όλ’ αυτά όμως αυτός ήταν ήρεμος και υπέμενε χωρίς να διαμαρτύρεται καθόλου. Αντιθέτως συνέχιζε να προσεύχεται για όλους.

Μετά το 1993 μ.Χ. παρουσίαζε αιμορραγίες για τις οποίες αρνούνταν να νοσηλευτεί, λέγοντας ότι «όλα θα βολευτούν με το χώμα». Το Νοέμβριο του ίδιου έτους βγήκε για τελευταία φορά από το Άγιον Όρος και πήγε στη Σουρωτή, στο Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου για τη γιορτή του Αγίου Αρσενίου (10 Νοεμβρίου). Εκεί έμεινε για λίγες μέρες και ενώ ετοιμαζόταν να φύγει ασθένησε και μεταφέρθηκε στο Θεαγένειο, όπου έγινε διάγνωση για όγκο στο παχύ έντερο. Θεώρησε τον καρκίνο εκπλήρωση αιτήματός του προς το Θεό και ωφέλιμο για την πνευματική του υγεία. Στις 4 Φεβρουαρίου του 1994 μ.Χ. χειρουργήθηκε. Παρότι η ασθένεια δεν έπαυσε, αλλά παρουσίασε μεταστάσεις στους πνεύμονες και στο ήπαρ, ο Όσιος ανακοίνωσε την επιθυμία του να επιστρέψει στο Άγιον Όρος στις 13 Ιουνίου. Ο υψηλός πυρετός όμως και η δύσπνοια τον ανάγκασαν να παραμείνει.

Στο τέλος του Ιουνίου οι γιατροί του ανακοίνωσαν ότι τα περιθώρια ζωής του ήταν δύο με τρεις εβδομάδες το πολύ. Τη Δευτέρα 11 Ιουλίου (γιορτή της Αγίας Ευφημίας) κοινώνησε για τελευταία φορά γονατιστός μπροστά στο κρεβάτι του. Τις τελευταίες μέρες της ζωής του αποφάσισε να μην παίρνει φάρμακα ή παυσίπονα, παρά τους φρικτούς πόνους της ασθένειάς του. Κοιμήθηκε την Τρίτη 12 Ιουλίου 1994 μ.Χ. και ώρα 11:00 και ενταφιάστηκε στο Ιερό Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης.

Στις 13 Ιανουαρίου 2015 συνήλθε η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως και αποφάσισε την κατάταξη του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου έχει ως εξής:

«Συνῆλθεν, ὑπό τήν προεδρίαν τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος εἰς τήν τακτικήν συνεδρίαν αὐτῆς σήμερον, Tρίτην, 13ην Ἰανουαρίου 2015, πρός ἐξέτασιν τῶν ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει ἀναγεγραμμένων θεμάτων.

Κατ᾿ αὐτήν, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος: α) ὁμοφώνως ἀποδεχθεῖσα εἰσήγησιν τῆς Κανονικῆς Ἐπιτροπῆς ἀνέγραψεν εἰς τό Ἁγιολόγιον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τόν μοναχόν Παΐσιον Ἁγιορείτην καί β) προτάσει τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου, διά ψήφων κανονικῶν ἐξελέξατο παμψηφεί τόν Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτην κ. Εἰρηναῖον Ἀβραμίδην, διακονοῦντα ἐν Παρισίοις, Βοηθόν Ἐπίσκοπον παρά τῷ Σεβασμιωτάτῳ Μητροπολίτῃ Γαλλίας κυρίῳ Ἐμμανουήλ, ὑπό τόν τίτλον τῆς πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Ἐπισκοπῆς Ρηγίου.

Ἐν τοῖς Πατριαρχείοις, τῇ 13ῃ Ἰανουαρίου 2015
Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου»

Source: Οδηγός Πιερίας

Ο καιρός στην Πιερία

Πρόγνωση καιρού για την επόμενη εβδομάδα: Κυριακή 12 έως και Σάββατο 18 – 07– 2026.

Source: Οδηγός Πιερίας

Κυριακή 12 Ιουλίου 2026
Aνατολή Ήλιου: 06:11 – Δύση Ήλιου: 20:50

Διεθνής Ημέρα για την Καταπολέμηση της Αμμοθύελλας και της Ανεμοθύελλας

Διεθνής Ημέρα Ελπίδας

Γιορτάζουν: Βερονίκη.

Source: Οδηγός Πιερίας